Znad kubka porannej kawy,

zerkam jak kot pochyla się nad swoją porcja  jedzenia.

Bez pośpiechu, w pełnym skupieniu,

waży każdy kęs, przygladajac sie uwaznie temu, co leży przed nim w misce.

Jest w tym jakaś głębsza, kocia filozofia...
spokój i rozwaga.

Bardzo lubie te "nasze" poranki, kiedy budze sie rano a ona siedzi przy łózku,
pełna oczekiwania ale grzeczna i cierpliwa,
śledzi kazdy mój ruch i krok odprowadzajac  mnie wzrokiem do kuchni.

Radość i wdzięczność jaka bije z jej oczu, po otrzymaniu ulubionego smakołyku...
bezcenna:))

Pozdrawiam Wszystkich już pierwszogrudniowo!!

Miłego dnia:)

światło dzisiejszego poranka w naszej sypialni.

o piatej nad ranem Nasze łóżko jest już prawie zimne...

miłego dnia, mam nadzieję mniej zabieganego!